بسمه تعالي
" خلايق هرچه لايق "
اينجانب احلام، عريضه، بامهر، مشق روان(که به روز شده)* و...از همه مهمتر تصويري كه از خودم دارم يعني "عاطفه" كه خودش خبر ندارد ولي لابيرنت پيچيدهاي از آنيما و آنيموس است، در اواسط حالت صحت و كمي رو به افول، به اطلاع عموم ميرسانم هر آنچه بر سر ما ميآيد مسببش خود یعنی اين ايگوي پدر... و افكار و ذهن بيمار ناخودآگاهمان است. هر كه مشتاق دانستش بود از خودش شروع كند به كنكاش. بابت بلاهاي اخيري كه سرم آمده، نسخه تقلب تجربه ای نیز ميدهم اما مشكلم اين است:
"حالا كه فهميدم تقصير كيست چه كنم تا لايق اتفاقاتي به از اين باشم؟"
پ.ن :
۱- فکر کنم روزی ۱۰۰ بار باید به خودم بگم تو یه حسابدار لایقی.
تجربه ثابت کرده هرچه در افکارمون آدمی ضعیف باشیم دیگران به خودشون اجازه می دن حاکمیتی بی دلیل و غیر منطقی حتی در اصول اولیه کاری(مثلا اصول حسابداری) بر ما اعمال کنند!
۲- روزی ۱۰۰ بار هم باید بگم می تونم حقوق مادی پایمال شده ام رو پس بگیرم و از هیچی نترسم اما...
