برای فریبا عرب نیا و این من زخم خورده
وچه هر بار می گفتی
مراقب زخم شیطان باش عاطفه
مراقب سهم شیطان باش عاطفه
و من مراقب نبودم فریبای عزیز و من مراقب نبودم مهربان!
پ. ن :
۱- دیگر نه تنها مراقب خواهم بود که از هر زخمی درسی خواهم گرفت و از هر سهمی، راهی خواهم یافت که چه دلتنگ حضور و نوشتنهای مکرر تو هستم نازنین فریبا.
۲- نرگس و دوستان عزیز دیگرم:
سهم شیطان، سهمی است که ما باید در همه مسائل در نظر بگیریم و از قبل آماده وقوعش باشیم و وسائل ایمنی خود را فراهم کنیم تا زخم نخوریم. خوشبینی احمقانه که بعضا با مثبت اندیشی اشتباه گرفته می شود، نادیده گرفتنِ سهم شیطان است. حال بر سر اسم آن بحثی نیست که شیطان می تواند حتی سایه ها و موارد بسیاری از حالات و اشتیاقها و حسهای سرکوب شده ما باشد و یا عقده هایی که گاه مسبب اصلیش ما نیستیم و جریاناتیست که بر ما تحمیل شده. شیطان می تواند یک بیمار باشد که حتی مظلوم بنماید و یا شاید به راحتی مظلوم نمایی کند. شیطان می تواند کسی باشد که دوست می پنداشتیش و احترام برایش قائل بودی اما او برایت صفحه بگذارد و قصه ببافد و ...
شاید، شیطان همان حماقتهای ما و شاید بدجنسیهای خبیثانه ماست. شاید بدطینتی و دو به همزنی و فتنه شاید...
ولی هرچه که هست عامل و باعث تحرک دنیاست!
۳- پاسخ به همراه عزیز"خیال پرست":
این درس را هم امروز از شما فراگرفتم و سپاس، اما همیشه دوال پاها دور گردن آدم آویزان نیستند. می توانند از دور نیز حلقه بیندازند و فتنه کنند از دور مهر طلبند و وقتی نیافتند کل مهر را انکار!
راستی همانطور که در کامنتم به پاسخ نوشتم:
"ممنونم فریبای عزیز
حالا قوی تر شدم و پوسته ای دیگر انداختم و مطمئنم قانون کارما و آه همه انسانهایی که مورد قضاوتهایی نادرست و نابجا قرار می گیرند چنان شعله ای به پا کند که نگو.
خدا را شکرمی کنم که توفیق این شناخت را یافتم"
دوباره هم می گویم:
اکنون بسیار شاد هستم و مسرور بابت این شناخت بزرگ و دلتنگیم تنها بابت دوری فریبا و باقی عزیزانم است.
